Monday, November 24, 2008

နန္းခ်မ္ေတာင္း (သို႕) ႏွလံုးသား သံသရာ စက္၀န္းကို လည္ပတ္ေစသူ

ေနာ္ေ၀းႏိုင္ငံ ထရြန္ဒိမ္း ေက်ာင္းသား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုကို ျမန္မာျပည္က အသက္ ၂၅ ႏွစ္သာ ရွိေသးတဲ့ ရွမ္း အမ်ဳိးသမီးေလး နန္းခ်မ္ေတာင္းကို မၾကာ ေသးခင္က ခ်ီးျမွင့္ခဲ့ပါတယ္။
နန္းခ်မ္ေတာင္းဟာ ႏိုင္ငံတကာ ဆုေတြနဲ႕ ထူးျခားတဲ့ အခြင့္အလမ္းေတြကို ရွားရွားပါးပါး ရရွိခဲ့တဲ့ ရွမ္းဒုကၡသည္ အမ်ဳိးသမီးေလး တေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ တုန္းက ဆိုရင္ေတာ့ အေမရိကန္သမၼတ ေဂ်ာ့ခ်္ ဒဘလ်ဴ ဘြတ္ရွ္ဟာ သူမကို အိမ္ျဖဴ ေတာ္ထဲမွာ ဖိတ္ၾကားၿပီး ေတြ႕ဆံုခဲ့ပါေသးတယ္၊ ခ်မ္ေတာင္းဟာ ကမၻာမွာ ၾသဇာတကၠိမ အရွိဆံုး ပုဂၢိဳလ္ႀကီးကို တနာရီေလာက္ၾကာေအာင္ ျမန္မာျပည္က ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒုကၡဆင္းရဲေတြ အေၾကာင္း ေျပာျပႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါတင္မကပါဘူး။ နန္းခ်မ္ေတာင္းဟာ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ထဲမွာလည္း ၿဗိတိသွ် ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး ဂ်က္စထေရာနဲ႕ လြတ္ေတာ္အမတ္ေတြကို ေတြ႕ဆံုခြင့္ ရခဲ့ျပန္ပါတယ္၊ ဒါဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္ေနရတဲ့ ျမန္မာျပည္က ဒုကၡ သည္ေတြအတြက္ေတာ့ စဥ္းစားမိဖုိ႕ရာေတာင္ မလြယ္တဲ့ အခြင့္အလမ္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

နန္းခ်မ္ေတာင္းဟာ ဒီလို အခြင့္အလမ္းေတြ ရခဲ့တဲ့ အျပင္ နာမည္ေက်ာ္ မာရီကလဲ အမ်ဳိးသမီး မဂၢဇင္းႀကီးရဲ႕ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ကမၻာေပၚက ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြ စာရင္းမွာ ေဖာ္ျပခံခဲ့ရသလို ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာ တိုင္းမ္ မဂၢဇင္းရဲ႕ အာရွ သူရဲေကာင္းအျဖစ္ ေဖာ္ထုတ္ျခင္းကိုလည္း ခံခဲ့ရပါေသးတယ္၊ ႏိုင္ငံတကာ ရီးေဘာက္ လူ႕အခြင့္အေရး ဆုကိုေတာ့ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာ ခ်ီးျမွင့္ခံခဲ့ရပါတယ္။

နန္းခ်မ္ေတာင္းကို ေတြ႕ဆံု စကားေျပာခြင့္ရတဲ့ ေနရာကေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္ တကၠသိုလ္က ႏိုင္ငံတကာ စင္တာရဲ႕ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ သူဟာ ႏိုင္ငံျခားသား လွဳပ္ရွားသူတခ်ဳိ႕နဲ႕ ျမန္မာျပည္အေရး ေဆြး ေႏြးေနခဲ့ပါတယ္။

အခုလို ႏိုင္ငံတကာ ခ်ီးျမွင့္မွဳေတြ ရရွိတာနဲ႕ ေရာင့္ရဲမေနပဲ အမ်ားႀကီး ဆက္ႀကိဳးစားဖို႕ လိုေသးတယ္လို႕ နန္းခ်မ္ ေတာင္းက ေျပာပါတယ္။

“ကြ်န္မတို႕လုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ေတြအေပၚမွာ ႏိုင္ငံတကာက အသိအမွတ္ျပဳမွဳေတြ အေျမာက္ အမ်ားရေပမဲ့လည္း ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာက လက္ေတြ႕မွာ ျမန္မာစစ္အုပ္စုက ျပစ္မွဳေတြကို ဆက္လက္ က်ဴးလြန္ ေနဆဲျဖစ္ပါတယ္၊ ျပည္သူေတြအေပၚမွာ ရက္စက္ ယုတ္မာမွဳေတြ လုပ္ေနဆဲျဖစ္ပါတယ္၊ ကြ်န္မတို႕ လိုခ်င္တဲ့ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္ႏိုင္ဖို႕ လြယ္လြယ္နဲ႕ ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိထားတဲ့ အတြက္လည္း ကြ်န္မတို႕တေတြ အတူတကြ လက္တြဲၾကဖို႕လိုတယ္၊ လူထုၾကားမွာ တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းေတြနဲ႕ ႏိုင္ငံတကာ ကူညီ ေထာက္ပံ့ မွဳေတြ ပူးေပါင္းျခင္းအားျဖင့္ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္လာရမွာပါ၊ ကြ်န္မတို႕တေတြ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ကို ဆုပ္ကိုင္ထားဖို႕လိုပါတယ္၊ ႀကံဳလာသမွ် အခက္အခဲေတြကို အရွံးးမေပးဖို႕လိုပါတယ္။”

နန္းခ်မ္ေတာင္းကို ျပည္တြင္းစစ္ေတြ ျဖစ္ေနခဲ့တဲ့ ရွမ္းျပည္အလယ္ပိုင္းမွာ ေမြးဖြားခဲ့တာပါ၊ သူ႕အေဖကေတာ့ ျမန္မာစစ္အုပ္စုကို ေတာ္လွန္ေနတဲ့ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္က တပ္မွဴးတေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္၊ နန္းခ်မ္ေတာင္း အသက္ ၆ ႏွစ္ ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ နယ္စပ္မွာ ရွိတဲ့ မိဘမဲ့ ေဂဟာ တခုကို သူ႕မိဘေတြက ပို႕ထားလိုက္ ပါတယ္၊ အဲဒီမွာရွိတဲ့ ဆရာမရဲ႕ တင္းၾကပ္တဲ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြ ေအာက္မွာ ခ်မ္ေတာင္းတေယာက္ ႀကီးျပင္း ခဲ့ရတာပါ၊

နယ္စပ္က ခ်မ္ေတာင္းေနခဲ့ရတဲ့ မိဘမဲ့ ေဂဟာေလးကို သြားၾကည့္တဲ့ အခါမွာေတာ့ ၿခံ၀န္းေလးတခုထဲမွာ ကေလး အေယာက္ သံုးဆယ္ေလာက္ စာသင္ေနၾကတာကို ေတြ႕ ရပါတယ္၊ အမိုးသာ ရွိၿပီး အကာမရွိတဲ့ ေလဟာျပင္ စာသင္ခန္းေလးထဲမွာ ဆရာတေယာက္က တရုတ္စာသင္ေပးေနၿပီး ကေလးေတြက ေနာက္က လိုက္ဆို ေနၾက ပါတယ္။

ကေလးေတြရဲ႕ စာအံသံေတြ ၾကားကျဖတ္လာၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ ေဂဟာကို တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့။ အသက္ ၇၀ ေလာက္ ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ ဆရာမႀကီး ေမရီကို ေတြ႕ရပါတယ္၊ ဆံပင္ေတြ ျဖဴေနၿပီျဖစ္ေပမဲ့လည္း ဆရာမေမရီရဲ႕ မ်က္လံုး ေတြကေတာ့ စြမ္းအားေတြ ျပည့္၀ေနသလိုပါပဲ၊ ေတာက္ပေနပါတယ္၊ သတၱိရွိတဲ့။ အရာရာကို ရင္ဆိုင္ ရဲတဲ့ ရွားပါးတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတေယာက္ရဲ႕ အင္အားေတြကို ေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။

“ကြ်န္မကို ဘုရင္ဂ်ီ သီလရွင္ေတြက သင္ၾကားေပးခဲ့တာပါ၊ သူတို႕ေတြကို အတုယူၿပီး ကေလးေတြကို ကြ်န္မျပန္သင္ၾကားေပးပါတယ္၊” ေျပာရင္း ဆရာမေမရီက အနည္းငယ္ ရယ္ေမာ လိုက္ပါတယ္။

“မနက္ေစာေစာ ေလးနာရီခြဲမွာ သူတို႕ေတြ အိပ္ရာထရတယ္၊ ကိုယ္လက္သန္႕ ရွင္းေရးလုပ္ရတယ္၊ ငါးနာရီ ခြဲရင္ေတာ့ အဂၤလိပ္စာသင္ဖို႕ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနရတယ္၊ ၆ နာရီ ခြဲအထိ အဂၤလိပ္စာ သင္ရတယ္၊ အဲဒီ ေနာက္ေတာ့ သူတို႕ေတြ အတြက္ ရမယ့္ မုန္႕ဖိုးလာယူ အ၀တ္အစားလဲၿပီး ထုိင္းေက်ာင္းကို သြားရပါတယ္၊” ဆရာမေမရီအိမ္မွာ ေနတဲ့ မိဘမဲ့ ကေလးေတြက တရက္ကို မုန္႕ဘိုး ဆယ္ ဘတ္ရၾကပါတယ္။

“ထိုင္းေက်ာင္းက ျပန္လာရင္ သူတို႕အလုပ္ေတြ သူတို႕လုပ္ရတယ္၊ အဲဒီေနာက္ သူတို႕ညစာ စားရပါတယ္၊ ညေန ၆ နာရီကေန ၇ နာရီ အထိေတာ့ ရွမ္းစာသင္ရတယ္၊ ၇ နာရီကေန ၈ နာရီ အထိ သူတို႕ ယကၠန္း ယက္ရပါတယ္၊ ည ၈ နာရီက ၉ နာရီအထိေတာ့ သူတို႕ အိမ္စာလုပ္ရတယ္၊ စာက်က္ရတယ္၊ ၉ နာရီထိုးတာနဲ႕ အိပ္ရပါတယ္။”

ဒါဟာ နန္းခ်မ္ေတာင္းတေယာက္ ၉ ႏွစ္ေက်ာ္။ ၁၀ ႏွစ္နီးပါး ေနခဲ့စဥ္ကတည္းက ကေလး ေတြအတြက္ အခ်ိန္ စာရင္းျဖစ္ပါတယ္၊ ဆရာမေမရီရဲ႕ အိမ္မွာေနတဲ့ ကေလးေတြက အပတ္စဥ္ စေန။ တနဂၤေႏြရက္ေတြမွာ တရုတ္ စာကိုလည္း သင္ၾကရပါေသးတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီေဂဟာမွာ ႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့ နန္းခ်မ္ေတာင္းတေယာက္ သူ႕မိခင္ဘာသာစကားျဖစ္တဲ့ ရွမ္းစကား အျပင္။ ထိုင္း။ တရုတ္နဲ႕ အဂၤလိပ္စကားေတြကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ေရးႏိုင္ ေျပာႏိုင္တာ ျဖစ္ပါ တယ္။

ဒီလို တင္းၾကပ္တဲ့ စည္းကမ္းေတြ ေအာက္မွာ ေနခဲ့ၾကရေပမယ့္လည္း ဆရာမေမရီကို ကေလးတိုင္းက ခ်စ္ ေၾကာက္ ရိုေသၾကတယ္လို႕ နန္းခ်မ္ေတာင္းက ေျပာျပပါတယ္။

“ဆရာမ ေမရီဟာ အင္မတန္ ခြန္အားရွိတဲ့ အမ်ဳိးသမီးပါ၊ စကားေျပာရင္လည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာတတ္ ပါတယ္၊ အလုပ္လည္း သိပ္ႀကိဳးစားပါတယ္၊ ဒါတင္မကဘူး။ သူ႕အိမ္က ကေလးေတြကိုသာမကဘူး ေတြ႕သမွ် လူအားလံုးကို ၾကင္နာတတ္တဲ့ သူတ ေယာက္လည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ သူ႕မွာရွိတဲ့ အသိပညာ။ အတတ္ပညာ ေတြကိုလည္း သူတတ္ႏိုင္ သမွ် တျခားသူေတြကို ေပးႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေလ့ရွိပါတယ္။”

ဆရာမ ေမရီဟာလည္း မိဘမဲ့ ဘ၀နဲ႕ ႀကီးျပင္းခဲ့ရသူ တေယာက္ျဖစ္ပါတယ္၊ သူ႕အသက္ ၂ လသား အရြယ္မွာ ကြန္ဗင့္ေက်ာင္းမွာရွိတဲ့ သီလရင္ေတြကို သူ႕ေဆြမ်ဳိးေတြက ေပးပစ္ခဲ့ တာပါ၊ သူဟာ အဲဒီ စစၥတာေတြရဲ႕ သင္ၾကားမွဳေအာက္မွာ ႀကီးျပင္းခဲ့ရတာပါ၊ အသက္ ၂၃ ႏွစ္အရြယ္မွာေတာ့ မိသားစု ျပသနာတခုေၾကာင့္ သူဟာ ထိုင္းနယ္စပ္ကို ထြက္ခြာခဲ့ပါတယ္။

နယ္စပ္ကိုေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ အဲဒီမွာ ရွိေနတဲ့ မိဘမဲ့ကေလးေတြကို တလွည့္ ျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ရင္း ဒီမိဘမဲ့ ေဂဟာေလးကို တည္ေထာင္ျဖစ္သြားတာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဆရာမေမရီက သူ႕တပည့္ျဖစ္တဲ့ နန္းခ်မ္ေတာင္း ဟာလည္း ဘယ္ေတာ့မွ အရံွးမေပးတတ္တဲ့ လံု႕လ၀ီရိယ ရွိသူေလးတေယာက္ျဖစ္တယ္လို႕ ေျပာျပပါတယ္။

“သူက သိပ္စိတ္ေကာင္းရွိတယ္၊ သူဟာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ အၿမဲႀကိဳးစားတယ္၊ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေနရာ တိုင္းမွာ စိတ္ရွည္သည္းခံႏိုင္တယ္၊ ကြ်န္မသူ႕အတြက္ သိပ္ဂုဏ္ယူပါတယ္၊ ကေလးေတြကို စာသင္တဲ့ အခါ တိုင္းမွာ ခ်မ္ေတာင္းကိုနမူနာေပးၿပီး အၿမဲတမ္းေျပာျပပါတယ္၊ ‘မင္းတို႕ သူ႕လိုျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကရမယ္။ သူ႕လို ႀကိဳးစားရမယ္၊ ငါက စာသင္ေပးတဲ့ သူျဖစ္တယ္။ မင္းတို႕က ပညာရွာတဲ့ သူေတြျဖစ္တယ္၊ မင္တို႕ႀကိဳး စားဖို႕လိုတယ္’လို႕ သူတို႕ကို ေျပာပါတယ္၊ ခ်မ္ေတာင္းက သိပ္ေကာင္းတဲ့ ကေလးပါ၊ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မကေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းပဲ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ႀကီးၾကပ္ခဲ့တယ္၊” ဆရာမေမရီက ရယ္ေမာရင္း ေျပာျပ တယ္။

အသက္ ၁၆ ႏွစ္အရြယ္ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ခ်မ္ေတာင္းဟာ ဒုကၡမ်ဳိးစံုထဲက သူ႕လူမ်ဳိးေတြအတြက္ အလုပ္ေတြ စလုပ္ပါေတာ့တယ္၊ လူ႕အခြင့္အေရး အဖြဲ႕ေတြနဲ႕ စာေစာင္ေတြအတြက္ ၁ ႏွစ္ၾကာေအာင္ အလုပ္ လုပ္ေပးၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ခ်မ္ေတာင္းဟာ ဂ်နီဗာမွာ ရွိတဲ့ ကုလသမဂၢလူ႕အခြင့္အေရး ေကာ္မရွင္ ေရွ႕ေမွာက္မွာ ႏိုင္ငံတကာက ေခါင္းေဆာင္ေတြကို သူ႕ရဲ႕ ျပည္သူေတြခံစားေနရတဲ့ ဒုကၡသုကၡေတြ အေၾကာင္း ေျပာျပခြင့္ ရေနပါၿပီ။

သူဟာ ရွမ္းအမ်ဳိးသမီးေရးရာ ဆက္သြယ္ဖလွယ္ လွဳပ္ရွားေဆာင္ရြက္ေရး အသင္း ကိုလည္း တျခား ရွမ္းအမ်ဳိး သမီး လွဳပ္ရွားသူေတြနဲ႕ ပူးေပါင္း တည္ေထာင္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီ အမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႕မွာ လုပ္ကိုင္ေနယင္းနဲ႕ပဲ ခ်မ္ေတာင္းဟာ ျမန္မာျပည္က အမ်ဳိးသမီးေလးေတြ ထိုင္းနိုင္ငံက လိင္လုပ္ငန္းေတြမွာ ေရာင္းစားခံေနရတာကို ကာကြယ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြနဲ႕ ရွမ္းျပည္က ကေလးေတြအတြက္ ပညာေရးလုပ္ငန္းေတြထဲမွာ ပါ၀င္လုပ္ကိုင္ ခဲ့ပါတယ္။

ခ်မ္ေတာင္းဟာ ႏိုင္ငံတကာ စည္းရံုးလွဳံ႕ေဆာ္ေရးလုပ္ငန္းေတြကိုလည္း လုပ္ေဆာင္ပါတယ္၊ သူဟာ ရွမ္းအမ်ဳိး သမီး အဖြဲ႕ရဲ႕ လွဳံ႕ေဆာ္စည္းရံုးေရး အဖြဲ႕၀င္တေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။

ရွမ္းျပည္ကေန ထိုင္းႏိုင္ငံထဲကို ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကတဲ့ လူငယ္ေလးေတြအတြက္ ေက်ာင္းတေက်ာင္း ကိုေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ နန္းခ်မ္ေတာင္းဟာ ထူေထာင္ခဲ့ပါတယ္။

“ရွမ္းဒုကၡသည္ေတြ စုေပါင္းၿပီး ရွမ္းျပည္က တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစု လူငယ္ေတြ အတြက္ေက်ာင္းတေက်ာင္းကို ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွာ ထူေထာင္ခဲ့ပါတယ္၊ ကြ်န္မတို႕ေတြ ဒီလို ထူေထာင္ခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ား မဟာမင္းႀကီးက ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ရွိေနတဲ့ ရွမ္းေတြကို ဒုကၡသည္အျဖစ္ အသိအမွတ္မျပဳလို႕ပါ၊ အဲဒီလို ဒုကၡသည္အျဖစ္ အသိအမွတ္မျပဳခံရတဲ့ အတြက္ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္ေတြျဖစ္တဲ့ စားေရး။ ေနေရး။ က်န္းမာေရး။ ပညာေရး ေစာင့္ေရွာက္မွဳေတြကို သူတို႕ မရခဲ့ၾကပါဘူး၊ လူငယ္ေတြအတြက္ အထူးသျဖင့္ အမ်ဳိး သမီးေတြ အတြက္ကေတာ့ အေျခအေနပိုဆိုးပါတယ္၊ ”

အိမ္ရွင္ထိုင္းႏိုင္ငံက ခ်မွတ္တ့ဲ မူ၀ါဒေတြေအာက္မွာ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္ေနရတဲ့ ကုလသမဂၢဒုကၡသည္ ဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီးရံုးဟာ ရွမ္းလူမ်ဳိး ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ေတာ့ လံုၿခံဳမွဳ မေပးႏိုင္ခဲ့ပါဘူး၊

“ကြ်န္မ အဲဒီေက်ာင္းမွာ ဒါရိုက္တာအေနနဲ႕ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ပါတယ္၊ အခုဆိုရင္ ေက်ာင္းမွာ ဘာသာရပ္ေတြ အျဖစ္နဲ့ လူ႕အခြင့္အေရး။ ဒီမိုကေရစီ။ ကြန္ျပဴတာပညာနဲ႕ အဂၤလိပ္ စာေတြ တတ္ကြ်မ္းေအာင္ သင္ၾကားေပး ပါတယ္၊ သူတို႕ရဲ႕ အသိုင္းအ၀ိုင္း ေတြၾကားမွာ ဒီပညာေတြ ျပန္အသံုးခ်ႏိုင္ေအာင္လို႕ပါ၊ သူတို႕ေတြကို လူ႕အခြင့္ အေရး ျမွင့္တင္ သူေတြလဲ ျဖစ္လာေစခ်င္ပါတယ္။”

သူတို႕ တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းေလးရဲ႕ အသီးအပြင့္ေတြကိုေတာ့ ခ်မ္ေတာင္းက အခုလို ဆက္ေျပာျပျပန္ ပါတယ္။

“အခုဆိုရင္ သူတို႕ထဲက တခ်ဳိ႕ဟာ ရပ္ရြာလူထုအေျချပဳ ေရဒီယို အသံလႊင့္ဌာနမွာ အစီအစဥ္ ေၾကညာသူေတြ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ အိတ္ခ်္အိုင္ဗီ။ ေအအိုင္ဒီအက္စ္အေၾကာင္း ပညာေပးသူေတြ ျဖစ္ေနပါၿပီ၊ တခ်ဳိ႕က ေက်ာင္းဆရာေတြျဖစ္လာတယ္၊ တခ်ဳိ႕က ေဆး၀န္ထမ္းေတြ ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ၊ တခ်ဳိ႕ေတြကေတာ့ အမ်ဳိးသမီး အဖြဲ႕ေတြ။ မီဒီယာ အဖြဲ႕အစည္းေတြထဲမွာ လုပ္ကိုင္ေနပါတယ္၊ တခ်ဳိ႕ေတြကဆို ႏိုင္ငံတကာ လွဳပ္ရွားသူေတြ အျဖစ္နဲ႕ အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ အေျခအေနေတြ။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လူ႕အခြင့္အေရး အေျခအေနေတြ ကို ႏိုင္ငံတကာက သိေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကပါတယ္။”

မိဘမဲ့ကေလးတေယာက္ အေနနဲ႕ ၾကီးျပင္းခဲ့တဲ့ ေမရီကေလးဟာ မိဘမဲ့ကေလးေတြကို ျပန္ေစာင့္ေရွာက္ရင္း ေဂဟာ ေလးတခုကို ထူေထာင္ခဲ့ပါတယ္၊ အကြယ္အကာမဲ့ေနတဲ့ ကေလးေတြကို ပညာတတ္ေတြ ျဖစ္ေအာင္ ျပဳစုပ်ဳိး ေထာင္ပါတယ္၊ အဲဒီ ေဂဟာေလးမွာ ႀကီးျပင္းခဲ့ရတဲ့ နန္းခ်မ္ေတာင္းတေယာက္ကေတာ့ တိုင္းျပည္အေရး လွဳပ္ရွား သူ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္သူ။ ပညာေပးသူ တေယာက္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္၊ အခုတခါ နန္းခ်မ္ ေတာင္းက လည္း သူနဲ႕ ဘ၀တူ ဒုကၡသည္ ရွမ္းလူငယ္ေလးေတြကို ပညာအေမြ ထပ္ဆင့္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ။

ဒီလိုနဲ႕ ေမတၱာနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ ပညာေရး ႏွလံုးသား စက္၀န္းေလးဟာ ဆက္လက္လည္ပတ္လို႕ ေနပါတယ္။

(ဒီ နန္းခ်မ္ေတာင္းရဲ႕ အထဳပၸတၱိ ေဆာင္းပါးကို ႏိုင္ငံတကာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားေန႕ အထိမ္း အမွတ္ အေနနဲ႕ ေရး သားထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။)

by kvso ေလဆန္ငွက္

ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ ့ခ်ဴပ္ (Free Burma Federation) ၏ သတင္းစာေစာင္ အမွတ္ (၁) ။

FBF Newsletter No. (1)

Get your own at Scribd or explore others: Burma

ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ ့ခ်ဴပ္ (Free Burma Federation) ၏ အမ်ဳိးသားေရး ႏွဳိးေဆာ္လႊာ။

FBF Announcement 1-2008

Get your own at Scribd or explore others: Burma

(၈၈) ႏွစ္ေျမာက္ အမ်ဳိးသားေအာင္ပြဲေန ့ - အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဴပ္၏ ေႀကညာစာတမ္း။

NLD Statement

Get your own at Scribd or explore others: Burma

ျပည္သူေတြ သတၱိရွိႀကေစခ်င္တဲ့ ေဇယ်ာေသာ္ (မတရား အမိန္ ့မခ်ခံရခင္ ၁၀ မိနစ္အလို)။


Photobucket

ဟာသအလုပ္ခံေနရသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား

Monday, 24 November 2008 15:02 ရဲနည္
လက္ရွိ ျမန္မာ ႏိုင္ငံသည္ ရန္သူ သိမ္းပိုက္ ခံေနရသည့္ တိုင္းျပည္ တခုကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည့္ အျပင္ စစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ေသာ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ လႈပ္ရွား တက္ႂကြသူ မ်ားကိုလည္း ေန႔စဥ္ညတိုင္း ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ဖိႏွိပ္ၿဖိဳခြဲေနဆဲ ျဖစ္သည္။

www.momaka.com မွ ကာတြန္း
၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလအတြင္း ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ေသြးေျမက်ရမႈႏွင့္ ၎ေနာက္ပိုင္း ယခုႏွစ္ေမလက အဖ်က္အဆီး ႀကီးမားလွေသာ ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္း တိုက္ခိုက္ခံရမႈအေပၚတြင္ စစ္အစိုးရ၏ အၾကင္နာတရားမဲ့ တုံ႔ျပန္ ေဆာင္ရြက္ မႈမ်ားေၾကာင့္ ကမၻာတဝန္း ေဒါသူပုန္ထခဲ့သည္။

အထူးသျဖင့္ စစ္အစုိးရေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊအေပၚတြင္ ပို၍ ေဒါသျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ လူအမ်ား၏ အျမင္တြင္ ေသြးေအးေအးျဖင့္ ရက္စက္သည့္ ေခါင္းမာေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကို ရယ္သြမ္းေသြးစရာ၊ ေဒါသထြက္စရာ ႐ုပ္ေျပာင္မ်ားအျဖစ္ ဆက္လက္သေဘာထားခဲ့ၾကျပန္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏ ေက်ာက္သားကဲ့သို႔ တင္းမာေနေသာ မ်က္ႏွာေပးႏွင့္ ပံုမွန္ျမင္ေနက် ႐ုပ္ပံုမ်ားကို လူအမ်ားက ကာတြန္းမ်ား ျပန္ဆြဲၾကသလို ဓာတ္ပံုမ်ားကို ျပန္လည္ျပဳျပင္၍ ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္ ျပဳမူခဲ့ၾကသည္။ ဤပံုမ်ားကို အင္တာနက္ေပၚတြင္ တင္ထားၾကၿပီး စစ္အစိုးရ ဆန္႔က်င္သူမ်ားက အင္တာနက္ေပၚမွ ျပန္လည္ဆြဲခ်ကာ နီးစပ္ရာသို႔ ျဖန္႔ေ၀ခဲ့ၾကသည္။

လူႀကိဳက္အမ်ားဆံုးေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ၏ပံုမွာ နိဗၺာန္ယာဥ္ေပၚတြင္ ကြာတားေဘာင္းဘီတို ဝတ္ကာ ရပ္ေနရင္း သူ၏ စစ္တပ္ကို စစ္ေဆးေနေသာ ပံုျဖစ္သည္။

ပံုတူကူးထပ္ထားေသာ ေနာက္ထပ္ပံုတပံုတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးကို အယ္လ္ေကဒါ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ အိုစမာဘင္လာဒင္ ႏွင့္ ထပ္တူျပဳထားျပန္သည္။ ေနာက္ထပ္တပံုမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လူသိမ်ားသည့္ ရမ္ဘို (၄) ႐ုပ္ရွင္ေၾကာ္ျငာ ပိုစတာနေဘး၌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊက ရမ္အရက္ပုလင္းႀကီးတလံုးကို ပိုက္ထားေသာ ပံုျဖစ္သည္။ ဤပံုတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊကို “ရမ္ဗိုလ္” ဟု အမည္ေပးထားသည္။ “ရမ္” အရက္ကိုေသာက္၍ ဘိုက် ရမ္းကားေနသူဟု ဆိုလိုျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ေနာက္တခုမွာ အၿငိမ့္ပိုစတာတခုသဖြယ္ ျပဳထားျခင္းျဖစ္ၿပီး “ခ်ီးေလးခ်ီး” ႏွင့္ “ေခြးေရာင္စံုအၿငိမ့္” အမည္ပါ ပိုစတာ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေက်ာ္ အၿငိမ့္အဖြဲ႔တခုျဖစ္ေသာ သီးေလးသီးႏွင့္္ ေဆးေရာင္စံုအဖြဲ႔ကို ရည္ၫႊန္း၍ ယင္းစကားစုႏွင့္ ျမန္မာျပည္ကို အုပ္စိုးေနေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေလးဦးကို ေပါင္းစပ္ ၾကည့္လိုက္ေသာ္ ရြံစရာ ပစၥည္းေလးခုႏွင့္ ေခြးေရာင္စံုတအုပ္ ျဖစ္သြားသည့္ဟန္ သ႐ုပ္ေဖာ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။

စစ္အစိုးရကို သေရာ္သည့္ပံုစံ တခုတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ လမ္းမ်ားေပၚ ေျခဦးတည့္ရာ သြားေနေသာ ေခြးေလေခြးလြင့္ မ်ား၏ လည္ပင္းတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး၏ ပံုမ်ားခ်ိတ္ဆြဲကာ လႊတ္ေပးလိုက္ျခင္းသည္လည္း တခုအပါအ၀င္ ျဖစ္သည္။

အင္တာနက္ေပၚတြင္ ၎ပံုမ်ားကို အလ်င္အျမန္ ေတြ႔ေနၾကရျခင္းမွာ ေမာင္တီထြင္ (Mr. Creator) ဟု အမည္ခံထားသည့္ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာအႏုပညာရွင္တဦး၏ ဖန္တီးမႈ လက္ရာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ဆြဲခ်ခံရေသာ သူ၏ ဓာတ္ပံုမ်ားႏွင့္ ကာတြန္းမ်ားသည္ ဆိုက္ဘာအတိုက္အခံမ်ား အၾကား အထူးပင္ ေရပန္းစားလွသည္။

အင္တာနက္ နည္းပညာသည္ ေမာင္တီထြင္ကဲ့သို႔ေသာ အႏုပညာရွင္မ်ားအတြက္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ကို ပစ္မွတ္ထား ပ်က္ရယ္ျပဳတိုက္ခိုက္ရန္ ထိေရာက္သည့္ လက္နက္တခုအျဖစ္ စြမ္းေဆာင္ေပးေနသည္။

ဟားဗတ္ တကၠသိုလ္၊ အင္တာနက္ႏွင့္ လူမႈ အဖြဲ႔အစည္းဆိုင္ရာ ဘာ့မင္ဌာန (Berkman Center for Internet & Society at Harvard University) အတြက္ မရီဒူလ္ေခ်ာင္ဒရီ ေရးသားသည့္ ေလ့လာေရးစာတမ္း တခုျဖစ္ေသာ “ျမန္မာ့ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း အင္တာနက္၏ အခန္းက႑” တြင္ သူက “တယ္လီဖုန္းနဲ႔ ဖက္စ္က စရိတ္စကမ်ားတယ္။ တခါတေလမွာ ၿမိဳ႕ေပါင္းမ်ားစြာ ဒါမွမဟုတ္ တိုင္းျပည္အႏွံ႔ ျပဳလုပ္ၾကရတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ လႈပ္ရွားမႈေတြအတြက္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္မယ္ ဆိုရင္လည္း ဒီနည္းပညာ အေဟာင္းေတြက အံ၀င္ခြင္က် မျဖစ္လွဘူး” ဟု ေရးသားထားသည္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ
လႈပ္ရွားမႈတြင္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္သူမ်ားႏွင့္ စည္း႐ံုးေရးသမားမ်ား ေရးဆြဲရသည့္ မဟာဗ်ဴဟာ၊ လိုအပ္ေသာ ဆံုးျဖတ္ ခ်က္မ်ားခ်ရသည့္ လႈပ္ရွားမႈ အရိွန္အဟုန္ ႏွစ္ခုအၾကား အကြာအေ၀းသည္ အင္တာနက္ေပၚတြင္ အႀကီးအက်ယ္ မွီတည္ေနသည္ဟုလည္း သူကဆိုခဲ့သည္။

ေခ်ာင္ဒရီ၏ အဆို မွန္ကန္သည္။ သတင္းနည္းပညာသစ္ ေပၚထြန္းလာမႈႏွင့္အတူ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားသည္ အင္တာနက္ ကို လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖၚေျပာဆိုခြင့္ရိွေသာ နည္းလမ္းတခုအျဖစ္ ထူးထူးျခားျခား ျမင္လာၾကသည္။

သံဃာေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္ခဲ့ေသာ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလမွစ၍ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား၏ ေတြးေခၚပံု၊ ဆက္သြယ္ပံု ႏွင့္ အထီးက်န္ေသာ၊ စစ္တပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ တိုင္းျပည္အတြင္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ဖန္တီးရာတြင္ပါ အင္တာနက္က မ်ားစြာ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစခဲ့သည္။

ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားသည္ ယခုအခါ ဂ်ီေတာ့ခ္ ေပၚတြင္ ပံုမွန္စကားေျပာၾကျခင္း၊ လူမႈကြန္ရက္ ၀က္ဘ္္ဆိုက္မ်ားျဖစ္ေသာ Facebook, Hi5 ႏွင့္ Friendster မ်ားေပၚတြင္ မိတ္ဖြဲ႔ၾကျခင္း၊ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာ ၀က္ဘ္္ဆိုက္မ်ားသို႔ ၀င္ေရာက္ ဖတ္ရႈၾကျခင္း ျပဳေနၾကၿပီး စစ္အစိုးရက ပိတ္ပင္ထားေသာ ၀က္ဘ္ဆိုက္မ်ားကို ပေရာက္ဆီ ဆာဗာမ်ားသံုး၍ မည္ကဲ့သို႔ ေက်ာ္ျဖတ္၀င္ရသည္ဆိုသည့္ သတင္းအခ်က္မ်ားကိုပင္ ဖလွယ္တတ္ၾကၿပီ ျဖစ္သည္။

၎တို႔၏ ဘေလာ့မ်ားႏွင့္ အီးေမးကြန္ရက္မ်ားတြင္ သတင္းအခ်က္အလက္ ဖလွယ္ျခင္း၊ ႏိုင္ငံေရးအရ အေရးႀကီး ေသာ ကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္ တျခားေသာ ျပည္တြင္းကိစၥရပ္မ်ားကို ေဆြးေႏြးျငင္းခံုၾကျခင္း၊ အုပ္စိုးသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ေဒါ သူပုန္ထေစေသာ ကာတြန္းမ်ား၊ ဂိမ္းမ်ား ျပလုပ္ၾကျခင္း စသည့္လုပ္ငန္းမ်ားကိုလည္း တက္တက္ႂကြႂကြ လုပ္ကိုင္လာ ၾကသည္။

အင္တာနက္ေပၚတြင္ ကစားရေသာ အႀကီးအက်ယ္ေအာင္ျမင္ေနေသာ ဂိမ္းတခုမွာ ထိုင္းႏုိင္ငံေျမာက္ပိုင္း၊ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ အေျခစိုက္ စစ္အစိုးဆန္႔က်င္ေသာ အုပ္စုတစုက တင္ထားသည့္ “ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ လႈပ္ရွားမႈ” ဆိုသည့္ ရယ္စရာ ကစားနည္းတခု ျဖစ္သည္။ ကစားသူမ်ားသည္ အမ်ဳိးသမီး အတြင္းခံေဘာင္းဘီပံု ဒံုးက်ည္မ်ား ျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး၏ ပံုကို ပစ္ႏုိင္သည္။ တည့္တည့္မွန္ပါက အမွတ္ရသည္။ ႏုိင္ငံေရးဂိမ္းမ်ား ထုတ္လုပ္ေသာ ၀က္ဘ္ဆိုက္တခုျဖစ္သည့္ READYAIMVOTE.com က ဖန္တီးထားျခင္း ျဖစ္သည္။

ျမန္မာကာတြန္းပညာရွင္မ်ားကလည္း အလားတူ ကစားနည္းတခုကို မၾကာေသးမီက ထုတ္လႊင့္ခဲ့ေသးသည္။ ထိုကစားနည္းတြင္ ကစားသူမ်ားက ပံုပါေသာ ေလထဲတြင္ ပ်ံ၀ဲေနသည့္ ေခြးဘီလူးသန္းေရႊအား ေလာက္ေလးခြျဖင့္ ပစ္ခ်ႏိုင္သည့္ ကစားနည္း ျဖစ္သည္။

နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္းကဲ့သုိ႔ေသာ သဘာ၀ေဘး ကပ္ဆိုးႀကီးသည္ပင္လွ်င္ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား၏ ဒုကၡအတြင္း ရယ္ေမာႏိုင္ စြမ္းကို မေဖ်ာက္ပစ္ႏုိင္ခဲ့ေပ။

ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္း တိုက္ခံခဲ့ရေသာ ေဒသမ်ားအတြင္း ရွင္းလင္းေရးလုပ္ငန္းမ်ား ဆက္လက္ လုပ္ကိုင္ေနဆဲ ျဖစ္သည့္ ၾသဂုတ္လအတြင္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ အထင္ကရ ေနရာတခုျဖစ္ေသာ ေလာကနတ္ ခန္းမတြင္ သဘာ၀ ေဘးဆိုးကို ဟာသ သ႐ုပ္ေဖၚထားသည့္ ကာတြန္းပံု ၄၀၀ အား “မုန္တိုင္းမွ ႏိုးထလာျခင္း” ဟူသည့္ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ခင္းက်င္းျပသခဲ့ၾကသည္။

ရမ္ဘိုႏွင့္ ရမ္ဗိုလ္
ထိုျပပြဲအတြက္ေရးဆြဲေပးၾကေသာ ကာတြန္းဆရာ ၇၀ သည္ စာေပစိစစ္ေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ ျပႆနာ တက္ႏိုင္ သည္ကို သိေသာ္လည္း ေရးဆြဲေဖာ္ျပခဲ့ၾကသည္။ သူတို႔ကို ၿငိဳျငင္မည့္အေရး အမႈမထားဘဲ ဆန္႔က်င္၍ လူထု ဒုကၡ ေရာက္ခ်ိန္တြင္ တစံုတရာ အေမာေျပ ရယ္ေမာႏိုင္ေစရန္ ဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသည္။

ျပပြဲကို စီစဥ္ထားသည့္အတိုင္း ဆက္လက္ျပသခဲ့ျခင္းအားျဖင့္ ထိုကာတြန္းဆရာမ်ားသည္ ျမန္မာ့႐ိုးရာ သေရာ္ေလွာင္ ေျပာင္ျခင္းအစဥ္အလာ သ႐ုပ္မွန္ကို ေဖာ္ထုတ္ျပသခဲ့ၾကသည္။

ပ်က္ရယ္ျပဳျခင္းတခုတည္းျဖင့္ ရက္စက္ေသာ စစ္အစိုးရကို ျဖဳတ္မခ်ႏိုင္ဟု ျမန္မာျပည္သူမ်ားက ေကာင္းစြာသိၾကပါ သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရး ဟာသမ်ားသည္ ေတာ္လွန္ျခင္း၏ အသိမ္ေမြ႔ဆံုးေသာ ပံုစံတခုျဖစ္ပါသည္။ အာဏာရွင္မ်ား၏ သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔တန္ဖိုးထားမႈကို ယင္းဟာသမ်ားက ဖ်က္ဆီးႏိုင္ၾကသကဲ့သို႔ အာဏာရွင္ စနစ္ေအာက္ အသက္ရွင္ေနထုိင္ရန္အတြက္ ပံုစံတခု ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ၎တို႔ နားလည္ၾကသည္။

တခါက အေမရိကန္ စာေရးဆရာႏွင့္ ဟာသပညာရွင္ မက္တြိန္း ေရးသားခဲ့သလို “လူသားမ်ားတြင္ လံုး၀ ထိေရာက္ ေသာ လက္နက္တခုသာလွ်င္ ရိွသည္။ ဤသည္မွာ ရယ္ေမာျခင္းပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္” ဟု ဆိုရေပလိမ့္မည္။

ရဲနည္ေရးသားသည့္ The Joke's on the Generals ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ျပန္ဆို ေဖာ္ျပပါသည္။